Aǧlayalım Atatürk’e
Bütün dünya kan aǧladı
Başbuǧu(1) olmuştu mülke
Geldi ecel can aǧladı
Şüphesiz bu dünya fani
Tanrı’nın aslanı hani
İnsi cinsi cem’i mahluk(2)
Hepisi birden aǧladı
Doǧu batı cenup şimal(3)
Aman Tanrı’m bu nasıl hâl
Atatürk’e oldu zevâl(4)
Memur mebusan aǧladı
İskenderi Zülkarneyn(5)
Çalışmadı buncaleyin
Her millet Atatürk deyin(6)
Cemiyet-i akvam(7) aǧladı
Atatürk’ün eserleri
Söylenecek bundan geri
Bütün dünyanın her yeri
Ah çekti vatan aǧladı
Fabrikalar icat etti
Atalıǧın ispat etti
Varlıǧın Türk’e terketti
Döndü çark devran aǧladı
Bu ne kuvvet bu ne kudret
Varıdı bunda bir hikmet
Bütün Türkler İnön’İsmet
Gözlerinden kan aǧladı
Tren hattı tayyareler
Türkler giydi hep karalar
Semerkant’la Buhara’lar
İşitti her yan aǧladı
Siz saǧolun Türk gençleri
Çalışanlar kalmaz geri
Mareşal Fevz’askerleri
Ordular teǧmen aǧladı
Zannetme aǧlayan gülmez
Aslan yataǧı boş kalmaz
Yalınız gidenler gelmez
Her gelen insan aǧladı
Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin özü
Koruyalım yurdumuzu
Dost deǧil düşman aǧla
1: Bazı kayıtlarda “Süleyman olmuştu mülke” şeklindedir. Ancak kasetlere en son “Başbuǧu olmuştu”diye okumuştur.
2: İnsanlar, cinler bütün görülen görülmeyen yaratılanlar. Deǧerli bilim adamı Doǧan Kaya, haklı olarak bu dizenin kafiye sistemi açısından “Cem-i mahluk ins ü cini” şeklinde olması gerektiǧini söylüyor. Ancak Âşık Veysel plaǧa okurken kafiyeyi deǧil, anlamı tercih ederek, “İnsi cinsi cem’i mahluk” şeklinde okumuştur.
3: Cenup, şimal: Güney, kuzey.
4: Zeval: Yok olma, yok edilme.
5: İskenderi Zülkarneyn: İskender, Kur’an-ı Kerimde Zülkarneyn adı ile bildirilen mübarek zattır. Doǧu ve Batıya hâkim olduǧu için kendisine Zülkarneyn dendiǧi söylen- mektedir.
6: Deyin: Diye.
7: Cemiyet-i akvam: Milletler Cemiyeti
